“Paaltje!”

Zo! Dus andere weggebruikers vinden dat wij wielrenners schreeuwen. Eerder legde ik uit dat we schreeuwen om elkaar te waarschuwen. Vandaag de meest voorkomende waarschuwing: “Paaltje!”. Paaltjes zijn een plaag. Bedoeld om de veiligheid te vergroten. Het resultaat is een obstakel dat het verkeer onveiliger maakt. Dat zuig ik overigens niet uit mijn duim. Kenniscentrum CROW schrijft erover:”Paaltjes op fietspaden zijn niet alleen een permanente vorm van discomfort voor fietsers. Ze zijn ook een veelvoorkomende oorzaak van enkelvoudige fietsongevallen. Elk jaar worden een paar honderd fietsers in het ziekenhuis opgenomen vanwege een aanrijding met een paaltje.” Het CROW pleit ervoor om zo veel mogelijk paaltjes te saneren. Saneren is een moeilijk woord voor weghalen. Kijk, dat is duidelijke taal!

  

Maar waarom staan er dan zo veel paaltjes? Ze zijn bedacht door luie ambtenaren. Een paaltje laten plaatsen is namelijk gemakkelijk. Je doet het uit gewoonte. Probleem – paaltje – opgelost. Hoef je niet meer over na te denken. Niemand weet precies hoeveel er in Nederland staan. Want een luie ambtenaar, die legt natuurlijk niet vast waar het paaltje staat. Nu ze weer weg moeten, weet dus niemand ze te vinden.  

Maar wat maakt een onschuldig, vrolijk gekleurd paaltje tot volksvijand nr. 1 voor fietsers? Laat me het uitleggen aan de hand van onderstaand voorbeeld. 

  

Langs de Maasboulevard in Rotterdam loopt een prachtig breed fietspad. Midden in de stad. En met een prachtig uitzicht over de Nieuwe Maas. Daar wordt dan ook veel gebruik van gemaakt. Geen probleem, want het fietspad is breed en overzichtelijk. Tot bij het Shell benzinestation, aan de kant van de Brienenoord. Het Shell station ligt aan de andere kant van het fietspad dan de weg. De Shell klanten moeten dus twee keer het fietspad kruisen. De fietsers hebben daarbij voorrang op het autoverkeer. Tot zover prima. Maar nu heeft de beheerder van het fietspad bedacht om ter hoogte van iedere kruising in het fietspad twee rare bochten aan te leggen, voorzien van paaltjes. Bochten en een versmalling, gecombineerd met paaltjes. Je kunt niet zeggen dat deze ambtenaar lui is geweest. Maar het is vragen om ellende op een druk fietspad. Sinds een paar maanden fiets ik daar regelmatig langs. Al een paar keer meegemaakt dat ik of iemand anders vol in de remmen moest om geen paaltje te raken, niet uit de bocht te vliegen of elkaar niet in de wielen te rijden.

De logica achter deze situatie kan ik niet bedenken. Het afremmen van het fietsverkeer? Maar dat heeft toch voorrang? Als iedereen zich aan de voorrangsregels houdt, dan is er toch niets aan de hand? En als sommige automobilisten zich niet aan de regels houden, dan is het toch logischer om die auto’s af te remmen? Waarom moeten fietsers dan extra risico accepteren? Bovendien suggereert het afremmen van de fietsers voorrang voor de automobilisten. Het maakt de situatie er dus niet duidelijker op. Onbegrijpelijk.

Ik wil alle wegbeheerders in Nederland oproepen om ze weg te halen, en andere oplossingen te verzinnen. Een oplossing die fietsers niet in gevaar brengt. Als tegenprestatie zullen wij minder vaak schreeuwen op de fiets. En mocht je niet meer weten waar ze staan, neem contact met me op. Ik weet er nog wel een paar.

En mocht je als fietser een ongewenst paaltje weten te staan, geef het aan me door. En stuur de betreffende wegbeheerder een berichtje met het verzoek om de situatie aan te passen. Ban de paaltjes!

Advertenties